De wonderlijke wereld van Turkmenistan

In een zeer goed gevulde voorzaal van de St.Stephanuskerk waren leden van ANBO-PCOB en KBO Senioren Meppel samengekomen om te luisteren naar dhr. Mark Roth, die ons kwam vertellen over een heel wonderlijk land, gelegen vlak bij Iran en Afghanistan. Deze onbekende, neutrale en onafhankelijke voormalige Sovjetstaat, gelegen aan de zijderoute: Turkmenistan. Het land is rijk enorm vanwege gigantische olie- en vooral gasvoorraden.
En dat is te zien aan de hoofdstad Ashgabat, die zo surrealistisch aanvoelt dat het haast een fata morgana lijkt. Op straat mogen alleen witte (en zilvergrijze) auto’s rijden. De straten zijn brandschoon en hoewel meer dan 80% van het land woestijn of woestijnachtig is er veel groen. Er zijn vrijwel geen mensen te bekennen. Alle belangrijke gebouwen zijn van wit marmer en worden ‘s avonds verlicht met wisselenden kleuren.

Aan de Kaspische Zee ligt het moderne strandresort Awaza met grote, indrukwekkende hotels en brede, brandschone boulevards terwijl de stranden vaak bijna totaal verlaten zijn.

Midden in de Karakumwoestijn brandt al meer dan vijftig jaar de Darvaza-gaskrater – de “Poort naar de Hel” – een immense vuurkuil die in het donker een angstaanjagend én hypnotiserend schouwspel vormt.

Na de onafhankelijkheid van de Sovjet-Unie op 27 september 1991 was er veel aan gelegen de oude historie van Turkmenistan weer kenbaar te maken aan de eigen bevolking.

Daarom vind je op verschillende plekken metershoge, soms tientallen metershoge, met bladgoud beklede standbeelden van bijvoorbeeld de Rub el Hizb, de achtpuntige ster, die verwijst naar Oğuz Khan, de legendarische voorvader van de acht stammen van de Turkmenen, of het ranke Akhal-Teke-paard en de imposante Alabay-hond en natuurlijk ook van (voormalige) presidenten.

Kortom Turkmenistan is een land, dat wij niet kennen en waarschijnlijk ook niet beter zullen leren kennen, want toeristen heeft men niet nodig. Bovendien is een visum buitengewoon moeilijk te krijgen.

Na afloop kreeg Mark Roth een groot applaus als teken van waardering voor de wondere wereld van Turkmenistan, die hij ons getoond heeft.